رویاهای تورنتویی

می‌خوام توی اینجا بنویسم... واسه این‌که این‌جا بهترین جاییه که می‌شه احساس و تشعشعات و برداشت‌هایت از روز رو بنویسی. هم تاریخو ثبت کنی و هم حس و حالتو. 

اینجا در ضمن داستان جالبی از رابطه عشقی من با زبون فارسی ئه. جایی به غیر از ترجمه و نشریات فارسی برای نوشتن به زبونی که عاشقمش. جایی برای این‌که بگم "مرکز هنرهای تورنتو"، "ماه اوت" و "وزارت مسکن و مسائل شهری انتاریو" به جای بلغور کردن شبه‌بی‌سوادانه‌ی همین عبارات به انگلیسی میون حرف‌های فارسی. (البته این‌که چیزی نیست. در این‌جا تو بعضی نشریات دیدم که می‌نویسند به صرف چای + کافی!!!). 

این تو بمیری دیگه از اون تو بمیری‌ها نیست. همین امروز ساعت 6:30 صبح بهتون گفتم، دیگه این‌جا آخرین جایی می‌شه که بهش نرسم!

این خط و اینم نشون.